Struktura normy prawnej

– hipoteza (poprzednik) wskazuje adresata oraz okoliczności zastosowania normy;

– dyspozycja (następnik) wskazany jest normatywny skutek prawny (nakazane zachowanie się adresata normy);

– sankcja (wskazanie, jak powinny zachować się organy państwowe w razie niezastoso¬wania się adresata do dyspozycji normy) → kwestia sporna czy to trzeci człon, czy część normy sankcjonującej;

* swoista rola sankcji w prawie cywilnym → ma na celu doprowadzić do zaspokojenia interesu podmiotu stosunku cywilnoprawnego, a funkcje represyjne lub wychowawcze są albo efektem ubocznym albo podporządkowane realizacji celu zasadniczego  dlatego formy reakcji organów państwowych mają bardzo różnorodną postać;

→ dominuje → egzekucja z majątku dłużnika, czasem tylko ustalenie istnienia stosunku prawnego, ważności czynności, przekształcenie treści stosunku prawnego, czasem tylko uznanie prawidłowości;

→ przeważnie stosowane tylko z inicjatywy i w sposób bliżej określony przez samego uprawnionego;

Norma a przepis prawny

– przepis prawny to samodzielna jednostka redakcyjna, zawarta w aktach normatywnych (artykuły, paragrafy, zdania);

* dla zrekonstruowania normy z reguły koniecznych jest wiele przepisów poddanych wykładni;

* jeden przepis może zawierać elementy kilku norm;

→ identyfikowanie normy z przepisem to skrajny pozytywizm prawniczy z XIX w. (nie uwzględniał kontekstu systemowego);