Definicje legalne – to przepisy, które w sposób wiążący określają sens używanych w akcie prawnym słów lub zwrotów (postulat zwięzłości aktów prawnych!);

Przepisy odsyłające – to przepisy, których treść stanowi, że przy ustalaniu treści normy X zawsze należy uwzględnić także przepis, który ustanawia normę Y. Mają one różną postać redakcyjną, np. „stosuje się”, „stosuje się odpowiednio” „sto¬suje się ze zmianami”, ale także jako tzw. fikcje prawne, czyli przepisy, które nakazują określone w nich okoliczności traktować jako równoważne z okolicznościami wskazanymi w hipotezie innej normy, przez co dy¬spozycja owej innej normy odnosi się również do okoliczności wskazanych w przepisie zawierającym fikcję (np. art. 50 kc, art. 936 kc)..

– mogą nadawać większy lub mniejszy luz decyzyjny, ale niezależnie od dodatkowych zwrotów lub ich braku nie należy stosować tego odesłania automatycznie;

Zwroty niedookreślone

– zwroty niedookreślone → dzięki nim pozostawiony jej pewien luz decyzyjny organowi stosującemu prawo (np. „drobne, bieżące sprawy życia codzienne¬go”, „rażące pokrzywdzenie”, „ważne powody”, „usta¬lone zwyczaje”, „należyta staranność”);

* do nich należą klauzule generalne;

* różnica mięzy zwrotami niedookreślonymi a klauzulami generalnymi → z.n. wprost oznaczają pewne fakty, a k.g. odnoszą się do pewnych faktów pośre¬dnio, gdyż oznaczają pewne cechy faktów;

– klauzula generalna → to zwrot niedookreślony zawarty w przepisie prawnym oznaczający pewne oceny funkcjonujące w jakiejś grupie społecznej, do których odsyła ów przepis przez nakaz uwzględniania ich przy ustalaniu stanu faktycznego podpa¬dającego pod daną normę;

* oceny te to oceny moralne, np. zasady współżycia społęcznego, dobre obyczaje, i in.;

* też inne niż moralne oceny, np. klauzula generalna społeczno-gospodarczego przeznaczenia prawa (oceny ekonomiczne);

– klauzula generalna społeczno-gospodarczego przeznaczenia prawa ma bardzo szeroki zakres zastosowania, gdyż (1) wyznacza granicę wykonywania praw podmiotowych (art. 5) oraz (2) współokreśla treść prawa własności(art. 140), ale również zawarta jest w przepisach o mniejszym za¬kresie zastosowania, gdzie występuje samodzielnie (np. art. 54, 143, 144, 211 kc);

* jest to klauzula odrębna od k.g. zasad współżycia społecznego;

* geneza: z doktryny radzieckiej, dlatego obecnie są postulaty o usunięcie jej z systemu prawnego, ale obecnie nabiera ona innej treści ze względu na odmienny ustrój RP, gdzie wskazuje na społeczną funkcję prawa podmiotowego i na konieczność korelowa¬nia interesu prywatnego podmiotu z dobrem ogółu;