wymieniona nie tylko w art. 23 kc, ale też w Konstytucji (art. 47) → szczególna rola w jej ochronie przypada prawu cywilnemu, gdyż inne gałęzie nie zapewniają równie szerokiej ochrony.

 2 aspekty – oba chronione w art. 23 i 24 kc i to niezależnie od zawodu/wykonywanego zatrudnienia, lecz w grani¬cach przeciętnych ocen obecnie stosowanych w społeczeństwie, a nie w indy¬widualnym odczuciu osoby, która domaga się ochrony prawnej (uchw. SN (7) z 28.5.1971 r., OSN 1971, poz. 188).

* tzw. cześć zewnętrzną w znaczeniu dobrej sławy, dobrego imienia

* tzw. cześć wewnętrz¬ną w znaczeniu godności osobistej, wyobrażenia o własnej wartości.

 Naruszenie czci może nastąpić w każdy sposób, a w szczególności ustnie, w liście, w piśmie procesowym, w prasie, w książkach, w radiu i w telewizji.

 Ochrona przysługuje także osobom publiczny lub ubiegającym się o nie w kampanii wybor¬czej (orz. SA w Krakowie z 13.5.1997 r.).

 Dopuszczalna (nie jest bezprawna) jest natomiast rzetelna krytyka, oparta na prawdziwych faktach (sprawdzalnych podczas procesu).

* SN – zachowanie szczególnej staranności przy zbieraniu materiałów, nie może odebrać człowiekowi prawa do sprostowania; nie może tego dokonać żadna norma moralna ani zwyczajowa (OSP 2000, poz. 94). Odmiennie jednak wypowiedział się w innej sprawie (OSP 2004, poz. 22).

 Negatywna ocena powinna być podana w odpowiedniej formie i adekwatna, ale sama w sobie nie podlega ocenie według kwalifikacji prawdy i fałszu.