– zakres zdolności do czynności prawnej nie może być szerszy od zakresu zdolności prawnej (nie może być tak, że podmiot ma zakazane bycie podmiotem określonych praw, a jednocześnie zezwolono mu na nabywanie ich);

– brak zdolności do czynności prawnej nie pozbawia możliwości bezpośredniego nabywania praw lub obowiązków na podstawie innych niż czynność prawna zdarzeń (np. dziedziczenia), ale wtedy skutki te zależą od tego, czy podmiot działał z należytym rozeznaniem.

– zdolność do czynności prawnej nie ma charakteru prawa podmiotowego (uprawnienia), ponieważ nie stanowi elementu stosunku cywilnoprawnego. Nie można więc stosować do niej art. 5 kc o nadużyciu prawa podmiotowe¬go. Jest ona składnikiem normy kompetencyjnej, która wyznacza przesłanki (podmiotowe) prawidłowego dokonania czynności prawnej.

Osoby prawne

– ich zdolność do czynności prawnych zbieżna jest ze zdolnością prawną, a czynności tych dokonują poprzez swoje organy lub ustanowionego przez sąd kuratora.

Osoby fizyczne

– ograniczana przez dojrzałość i stan umysłu człowieka. Polski system prawny wyróżnia trzy stany człowieka:

* brak zdolności do czynności prawnych,

* ograniczoną zdolność do czynności prawnych,

* pełną zdolność do czynności prawnych.