– możliwe pełnomocnictwo z korzyścią jedynie dla pełnomocnika;

– pełnomocnictwo z reguły sprzężone jest z jakimś innym stosunkiem prawnym, nazywanym sto¬sunkiem będącym podstawą pełnomocnictwa (art. 101, 106 kc), co wskazuje na cel udzielenia pełnomocnic¬twa, sens gospodarczy;

– istnienie tego stosunku nie jest konieczne dla udzielenia pełnomocnictwa, a w razie jego braku należy uznać, że pełnomocnik nie jest zobowiązany do korzystania z przy¬sługującego mu umocowania;

– treść stosunku może różnić się od treści pełnomocnictwa, w szczególności może być węższa → skutki prawne dla mocodawcy takie jak w pełnomocnictwie (stosunek zewnętrzny), konsekwencje niewykonania obowiązku ze stosunku podstawowego (stosunek wewnętrzny);

– pełnomocnictwo to odrębny i niezależny stosunek od stosunku podstawowego, ale z pewnymi wyjątkami ustanowionymi w przepisach, w których to stosunek podstawowy może być podstawą oceny czy kompetencje do działania w cudzym imieniu przysługują peł¬nomocnikowi (czyli w odniesieniu do tzw. stosunku zewnętrznego), a w szczególności o możliwości ustanowienia substytutów (art. 106 kc) czy dopuszczalność odwołania i wygaśnięcia pełnomocnictwa (art. 101);