– reguluje stosunki między autonomicznymi pod¬miotami, którym przysługują własne, prawnie chronione, sfery interesów ma¬jątkowych i niemajątkowych (osobistych);

* autonomiczność raczej niż równorzędność, która wyraża się w braku władczego pod¬porządkowania;

* relacje między osobami fizycznymi, ale i prawnymi;

* swoboda stron nie jest nieograniczona, gdyż prawo prywatne wskazuje ogólne granice autonomii ze względu na interes drugiej strony czy interes powszechny;

* autonomiczność nie musi oznaczać równorzęd¬nego usytuowania podmiotów względem siebie, gdyż czasem przepisy chronią stronę słabszą (np. konsumenta), dla realizacji zasady sprawiedliwości;

* autonomiczna pozycja podmiotów uzupełniana przez tryb rozstrzygania sporów i sposób stosowania sankcji → z ich inicjatywy, przez niezależny od organów państwowych sądy (lub przez powołane przez strony sądy polubowne);

→ tak samo egzekucja;