Dowody

– na tym etapie związek z drugim elementem modelu, gdyż sąd (i in. organy stosujące prawo) musi prowadzić postępowanie w celu ustalenia faktów doniosłych z punktu widzenia obowiązującego systemu prawnego;

– ustalić jakiś fakt to uznać za prawdziwe zdanie, które głosi, że tak a tak było lub jest obecnie;

* sąd zbiera o nich informacje, a przepisy kpc regulują źródła tych informacji, sposób i zakres ich uzyskiwania, oraz ograniczenia w ich uzyskiwaniu;

– dostatecznie uzasadnione tzn. przy zastosowaniu ogólnych metodologicznych reguł przyjmowanych we współczesnej nauce, ale modyfikowane przez prawne reguły dowodowe, gdyż sąd musi rozstrzygnąć każdą sprawę w sposób definitywny na podstawie stanowczego ustalenia stanu faktycznego, a jego działalność musi być sprawna;

* np. przepisy wskazujące, że „nie wymagają do¬wodu” fakty powszechnie znane oraz znane sądowi urzędowo (art. 228 kpc), jak również fakty przyznane w toku postępowania przez stronę przeciwną, jeżeli przyznanie nie budzi wątpliwości co do swej zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy (art. 229 kpc);

Rozkład ciężaru dowodu

– znaczenia zwrotu „rozkład ciężaru dowodu”:

* znaczenie formalne (procesowe) → wskazuje podmioty, które powinny przejawiać inicjatywę w zbieraniu dowodów i wykazywaniu twier¬dzeń (głównie strony, ale sąd może dopuścić dowód niewskazany przez strony);

* znaczenie materialnoprawne → określa kto ponosi ujemne konsekwencje tego, że istnienie doniosłego dla rozstrzygnięcia sprawy faktu nie zostało w toku postępowania sądowego udowodnione, bez względu na to, z czyjej inicjatywy dowód mógł być lub był prowadzony;

– art. 6 kc → ciężar udowodnienia faktu spo¬czywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne;