– WYKŁADNIA to swoisty proces myślowy polegający na ustalaniu właściwego znaczenia tekstów prawnych, stanowiących podstawę do zrekonstruowania poszukiwanej normy prawnej;

* dokonuje sąd jedynie w zakresie koniecznym do rozstrzyg¬nięcia konkretnej sprawy → wykładnia sądowa należy do tzw. wykła¬dni operacyjnej (praktycznej) podporządkowanej bezpośrednio funkcji sto¬sowania prawa;

– rozpowszechniony pogląd – clara non sunt interpretanda  argumenty przeciwne:

* wg współczesnej semiotyki wykładania zawsze jest konieczna, aby można było przypisać jakikolwiek sens zespołowi kresek na papierze;

* w/w pogląd niedopuszczalny ze względu na subiektywizację procesu wykładni, która jest niezgodna z zasadą praworządności → od sędziego zależałoby czy treść przepisu budzi wątpliwości czy nie;

* bezzasadne monopolizowanie wer¬balnej (językowej) dyrektywy wykładni;

→ dlatego słuszniejszy jest pogląd interpretatio cessat in claris → na tą paremię powołał się SN w 1998 r.;

– dyrektywy wykładni powinny być jednolite i przestrzegane przez wszyst¬kie organy powołane do interpretacji prawa, ale ich treść nie jest ustalana normatywnie, ale w doktrynie → powszechnie akceptowany model wykładni zakłada występowanie dyrektyw wykładni: języko¬wych, systemowych i funkcjonalnych;