– to prawa, których funkcja polega na przygotowaniu i zabezpieczeniu jakiegoś prawa przyszłego, chronią więc ekspektatywę podmiotu na uzyskanie owego prawa ostatecznego;

– polski system prawny chroni ekspektatywę w szeregu sytuacji, jeżeli oczekiwania te są uzasadnione spełnieniem się części stanu faktycznego, który gdy zrealizuje się w całości, prowadzi do nabycia prawa ostatecznego (np. sytuacja podmiotu w przypadku warunku zawieszającego lub z zastrzeżeniem terminu);

– kwestią kontrowersyjną była użyteczność tej konstrukcji, ale została potwierdzona przez SN dla wyjaśnienia sytuacji prawnych niejednoznacznie określonych w przepisach prawnych, głównie przy analizie spółdzielczego prawa do wkładu mieszkaniowego i bu¬dowlanego → konstrukcja ta pozwala uznać za wartość jaką ma oczekiwanie uprawnionego, dopuszcza przeniesienie tej sytuacji na inne podmioty oraz ułatwia określenie treści tej sytuacji i wyjaśnia przyczyny jej wygaśnięcia → podstawę prawną dla przyjęcia tej ogólnej kon¬strukcji stanowi funkcjonalna metoda wykładni.