art. 751 stanowi jeden z przypadków wskazanych w art. 552, a poza tym stanowi podstawę do wyjaśnienia charakteru prawne¬go najważniejszej czynności prawnej dot. przedsiębiorstwa jaka jest zbycie.

Pojęcie zbycia przedsiębiorstwa

– czynność kauzalna wskazana w stosunku zobowiązaniowym wiążącym strony (sprzedaż, darowizna przedsiębiorstwa, przeniesienie go celem zaspokojenia wierzyciela), a kauzę tę z reguły wskazuje czynność zobowiązująco-rozporządzająca → na mocy wyraźnych postanowień umowy skutki te można rozdzielić (najpierw zawarcie umowy zobowią¬zującej tylko do zbycia przedsiębiorstwa, a dopiero w wykonaniu tego zobowiązania rozporządzić nim, przenosząc na nabywcę).

– zbycie dot. jednego przedmiotu dokonywane uno actu, a strony mogą wyłączyć składniki nieobjęte treścią umowy → syngularny typ sukcesji – tym bardziej, że nowela z 2003 r. skreśliła z katalogu składników zobowiązania i obciążenia.

Forma

– pod sankcją nieważności (art. 73 § 1) formą wymagana jest forma pisemna z podpisem notarialnie poświadczonym (art. 751 § 1), natomiast § 4 stanowi, że przepis ten nie uchybia przepisom o formie czynności prawnych dotyczących nieruchomości (gdy wymagane jest zachowanie formy notarialnej)

– kwestia sporna – jeśli są nieruchomości, do zbycia których potrzebna jest forma aktu notarialnego, wtedy akt ten dotyczy całego przedsiębiorstwa (a nie 2 umowy w innych formach), gdyż zbycia dokonuje się jedną czynnością prawną, a forma aktu notarialnego spełnia przesłanki formy pisemnej z notarialnie poświadczonymi podpisami

– wpis do rejestru – konieczny, jeśli zbywca jest już w nim ujawniony (art. 75' § 2 i 3 kc).