I. Rodzaje pełnomocnictw (zakaz pełnomocnictwa do wszelkich działań) – art. 98:

– pełnomocnictwo ogólne – umocowanie do czynno¬ści zwykłego zarządu, wymaga zachowania formy pisemnej pod sankcją nieważności;

→ brak definicji „czynności zwykłego zarządu”, choć wg. Piaseckiego są to „czynności polegające na zwykłej, codziennej eksploatacji rzeczy, na dokonaniu czynności niezbędnych do utrzymania działalności w określonej sferze stosunków prawnych, na zaciąganiu zobowiązań w związku z tą działalnością”, ale nie można za nie uznać zmiany pozycji prawnej lub istotnej zmiany pozycji faktycznej rzeczy. Kiedyś art. 95 KZ wskazywał, że pełnomocnictwo ogólne nie obejmuje „zobowiązania i obciążania nieruchomości, zaciągania pożyczek i zobowiązań wekslowych, czynienia darowizn, przyjmowania lub zrzekania się spadków, zawierania ugód, wytaczania powództw, czynienia zapisów na sąd polubowny”

– pełnomocnictwo rodzajowe (gatunkowe) – dot. określonej kategorii czynności prawnych bez względu czy przekraczają zakres zwykłego zarządu. Powinno określać rodzaj czynności i jej przedmiot;

– pełnomocnictwo szczególne – dotyczy indywidualnie określonej czynności prawnej (np. sprzedaży oznaczonej nieruchomości)

II. Osoba trzecia może polegać jedynie na oświadczeniu mocodawcy, bo tylko on ma wpływ na istnienie i treść pełnomocnictwa. Interpretacja jednak tego oświadczenia dokonywana jest z pozycji osoby trzeciej, tzn. jak potencjalny uczestnik czynności praw¬nej dokonywanej z pełnomocnikiem i dysponujący konkretną wiedzą o oświad¬czeniu mocodawcy i jego kontekście powinien przypisać temu oświadczeniu, a mocodawca powinien mieć na względzie możliwości percepcyjne potencjalnej osoby trze¬ciej, gdyż ryzyko niezrozumienia jego oświadczenia ponosi on sam → zgodnie z zasadą ochrony zaufania osoby działającej w dobrej wierze. Dotyczy to wszelkich postaci w jakich wyrażone jest oświadczenie woli (językowych i pozajęzykowych)

III. Szczególną regulacją jest art. 97, który ustanawia domniemanie, że osoba czynna w lokalu przedsiębiorstwa przeznaczonym do obsługiwania publiczności uznawana jest za umocowaną do dokonywania czynności dokonywanych zazwyczaj (odnosi się do konkretnego przedsiębiorstwa, a nie zwyczaju handlowego, ani do tego co widnieje w rejestrze, ale do tego co naprawdę się dokonuje w danym lokalu) w tym przedsiębiorstwie → klient chroniony jest tutaj bezwzględnym przypisaniem skutków prawnych przedsiębiorcy, nawet jeśli nie udzielił pełnomocnictwa danej osobie, nie wiedział o jej działalności, a nawet gdy wykonywała ona ją wbrew jego woli.

– wg niektórych przepis ten wyraża domniemanie prawne o udzieleniu pełnomocnictwa (np. Szpunar), wg innych (min. Radwański, Płonka) przypisanie skutków prawnych dokonuje się wprost z mocy ustawy, w razie ziszczenia się stanu faktycznego określonego w art. 92;

– z przepisu tego wynika, że konsekwencje takie nie nastąpią, gdy z kontekstu wynika, że osoba nie jest umocowana;

– dodatkową przesłanką wprowadzoną dla ochrony przedsiębiorcy jest masowość czynności w lokalu obsługującym publiczność. Przesłankę tą należy interpretować ściśle;

IV. art. 107 – ustanawia, że w razie ustanowienia kilku pełnomocników z tym samym zakresem umocowania, każdy z nich może działać samodzielnie, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa;

– pełnomocnictwo łączne – w razie ustanowienia kilku pełnomocników do działania łącznie, oświadczenie woli przez nich składane jest zakończone z chwilą złożenia oświadczenia przez ostatniego z pełnomocników;

Czynność „z samym sobą”

→ gdy pełnomocnik występuje jako strona czynności prawnej, której jest jedną ze stron;

→ gdy A równocześnie reprezentuje obie strony czynności prawnej;

– art. 108 zabrania takich sytuacji, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa lub ze względu na treść czynności wykluczona jest możliwość naruszenia interesów mocodawcy;