Własność nie jest instytucją niezmienną. W rzeczywistości zakres i treść własności oraz jej cechy stanowią kategorie historyczne, które ulegają przemianą w miarę, jak zmieniają się stosunki społeczne i ekonomiczne i odwrotnie.

Przykładem z niedalekiej przeszłości mogą być zmiany jakie nastąpiły w Polsce po upadku socjalizmu; czyt. Przekształcenie gospodarki nakazowej w gospodarkę rynkową.

Opisane wyżej zmiany systemu gospodarczo-ustrojowego znalazły bezpośredni oddźwięk w sferze prawa, system odgórnego zarządzania powodował, że pierwszoplanowe miejsce w regulacji prawnej zajmowało prawo administracyjne, i charakterystyczne dla takiego rozwiązania decyzje administracyjne. Obecnie decydująca rola w kształtowaniu obrotu przypada samym gospodarującym podmiotom, a głównym narzędziem, z jakiego korzystają, jest charakterystyczna dla prawa cywilnego czynność prawna.

Według obecnej konstrukcji własności właścicielowi wolno z rzeczą robić wszystko co nie jest zabronione.