Księgi wieczyste prowadzi się w celu ustalenia stanu prawnego nieruchomości. Rola ksiąg wieczystych jest nie tylko ewidencyjna z wpisami bowiem łączy się szereg skutków prawnomaterialnych, które kształtują w sposób specjalny nabywanie i utratę praw rzeczowych na nieruchomościach.

Zadaniem ewidencji gruntów jest rejestracja danych umożliwiających państwu i jednostkom samorządu wykonywanie zadań związanych z zagospodarowaniem przestrzennym, gospodarką zasobami ziemi, ustalaniem danin publicznych. Ewidencja gruntów jest rejestrem o charakterze informacyjnym .

W naszym porządku prawnym obowiązuje zasada powszechności ksiąg wieczystych w takim znaczeniu, że ustawa i inne przepisy szczególne stymulują właścicieli do ich zakładania. Są one prowadzone w systemie realnym tzn., że nie są związane z osobą lecz z nieruchomością(każdorazowy właściciel nieruchomości) i że dla każdej odrębnej nieruchomości zakłada się własną księgę wieczystą.

Podstawowym prawem wpisywanym do ksiąg wieczystych jest prawo własności, a inne praw rzeczowe mają charakter pochodny i są wpisywane do ksiąg właściwych dla tego prawa własności(wyjątki: księgi własnościowych praw spółdzielczych do lokali), praw obligacyjne tylko wtedy kiedy przepis szczególny na to zezwala, w księgach wieczystych znajdują się też wpisy o stanie faktycznym(położenie, powierzchnia, sposób korzystania).

Na treść ksiąg wieczystych składają się poszczególne wpisy. Przez wpis należy rozumieć każdą adnotację w księdze wieczystej wskazującą na zmamię stanu prawnego lub jego ustanie. Wpisem do księgi wieczystej jest także wykreślenie. Treść wpisu formułuje sędzia na podstawie dokumentu stanowiącego jego podstawę.

Wpisy można podzielić na:

 ostateczne – kończą definitywnie określone postępowanie

 tymczasowe – zabezpieczają wynik postępowania