Sens uznania przez sąd względnej bezskuteczności czynności prawnej dokonanej przez dłużnika z os3 wyraża się w tym że wierzyciel uzyskuje uprawnienia do zaspokojenia swojej wierzytelności z przedmiotów należących do os3 z którą nie łączył go żaden stos prawny. W drodze egzekucji wierzyciel może dochodzić zaspokojenia tylko z przedmiotów majątkowych os3 które wskutek czynności uznanej za bezskuteczną wyszły z majątku dłużnika lub do niego nie weszły. Gdy przedmiotem są rzeczy zamienne oraz pieniądze wierzyciel uprawniony jest do prowadzenia egzekucji z całego majątku os3. uprawnienie wierzyciela względem os3 ma szczególne uprzywilejowanie bo może być realizowane z pierwszeństwem przed innymi jej wierzycielami. Os3 może zwolnić się od zadośćuczynienia roszczeniu wierzyciela jeżeli: wskaże mu wystarczające do jego zaspokojenia mienie dłużnika albo zaspokoi wierzyciela. Gdy wierzyciel nie został zaspokojony z majątku os3 ponieważ uzyskana przez os3 korzyść nie była już w jego majątku może żądać zaspokojenia z majątku następcy prawnego os3 który uzyskał tę korzyść nieodpłatnie albo działał w złej wierze.

Orzeczenie pauliańskie ma charakter konstytutywny. Bo zmienia pozycję prawną wierzyciela i os3. stosunek ten ma charakter zobowiązaniowy. Jego treścią jest uprawnienie wierzyciela do zaspokojenia się z przedmiotów majątkowych os3, które przeszły tam z majątkiem dłużnika wskutek czynności prawnej względnie bezskutecznie a z drugiej strony obowiązek os3 do znoszenia realizującej uprawnienie wierzyciela egzekucji z majątku os3. os3 przysługuje upoważnienie przemienne, które pozwala jej zwolnić się z powyższego zobowiązania przez zaspokojenie wierzyciela albo wskazanie stosownego mienia dłużnika.