występuje w przypadku dochodzenia jednym pozwem przeciw temu samemu pozwanemu kilku roszczeń mimo tego że można ich dochodzić odrębnymi pozwami (przedmiotowe łączenie roszczeń). Warunkiem dopuszczenia łącznego dochodzenia roszczeń jest to, by nadawały się do tego samego trybu postępowania. Oznacza to zakwalifikowanie wszystkich roszczeń do trybu zwykłego lub uproszczonego lub tylko do postępowania odrębnego. Nie można łączyć roszczeń, jeśli dla jednego z nich przewidziane jest obligatoryjne postępowanie odrębne. Sąd z urzędu bada właściwość trybu postępowania i w razie stwierdzenia niewłaściwości przekaże sprawę do trybu właściwego oraz właściwego sądu. Czynności z sądu niewłaściwego są ważne, przy czym strony mają prawo żądanie powtórzenia czynności dokonanych bez ich udziału (art. 200).

Drugim warunkiem jest właściwość sądu uzależniona od rodzaju roszczeń. Jeśli są one tego samego rodzaju to decyduje suma wartości roszczeń (jeśli zsumowanie nie zmieni właściwości to można łączyć). Natomiast przy łączeniu roszczeń niejednorodzajowych warunkiem dopuszczalności jest tożsamość właściwości sądu dla każdego z łączonych roszczeń bez względu na wartość przedmiotu sporu. (Łączenia roszczeń może dokonać również pozwany w pozwie wzajemnym).

Skutkiem połączenia roszczeń w jednym pozwie jest rozpoznanie ich łącznie w jednym postępowaniu i rozstrzygnięcie jednym orzeczeniem. Sąd może wyłączyć poszczególne roszczenia do rozpatrzenia odrębnego, może też wydać orzeczenie częściowe tylko do niektórych roszczeń jeszcze nie zakończonych. Sąd bada spełnienie warunków dopuszczalności wniesienia pozwu łącznego, a stwierdziwszy braki rozdzieli roszczenia do odrębnych postępowań lub ,w przypadku stwierdzenia niewłaściwości miejscowej lub rzeczowej, przekaże cały pozew lub wydzielone jego roszczenia sądowi właściwemu.