1. Ustawa o ochronie konkurencji i konsumenta (tzw. Ustawa antymonopolowa)

2. ust o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji

Różnice:

1. Ustawa o publicznoprawnym charakterze (sfera prawa publicznego); w razie naruszenia zawartych norm zostaje uruchomiony mechanizm postępowania administracyjnego, za zastosowanie tej ustawy odpowiedzialny jest organ administracji publicznej (prezes UOKiK)

2. Sfera prawa prywatnego –z roszczeniami w wypadku naruszenia tej ustawy (czy nieuczciwej konkurencji) występują sami zainteresowani droga postępowania cywilnego

Cechy wspólne:

- skierowane przeciwko działaniom przedsiębiorców

- pewne działania przedsiębiorców mogą naruszyć przepisy obu ustaw jednocześnie (dumping, bojkot, dyskryminacja)

Hybrydalność postępowania – charakter administracyjny przed urzędem, ale odwołanie do sądu cywilnego

W UE - sprawami konkurencji zajmuje się Komisja Europejska, odwołanie do ETS

Zakres przedmiotowy ustawy o ochronie konkurencji i konsumenta:

a)zakaz praktyk ograniczających konkurencję (porozumień ograniczających konkurencję, nadużywania pozycji dominującej)

b) kontrola koncentracji przedsiębiorców

c) zakaz praktyk naruszających interesy konsumenta

ad. a)zakaz praktyk ograniczających konkurencję (porozumień ograniczających konkurencję, nadużywania pozycji dominującej)

art4 pkt 5 porozumienia- rozumie się przez to:

a) umowy zawierane między przedsiębiorcami, między związkami przedsiębiorców oraz między przedsiębiorcami i ich związkami albo niektóre postanowienia tych umów,

b) uzgodnienia dokonane w jakiejkolwiek formie przez dwóch lub więcej przedsiębiorców lub ich związki,

c) uchwały lub inne akty związków przedsiębiorców lub ich organów statutowych;

art. 6 Zakazane są porozumienia, których celem lub skutkiem jest wyeliminowanie, ograniczenie lub naruszenie w inny sposób konkurencji na rynku właściwym, polegające w szczególności na:

1) ustalaniu, bezpośrednio lub pośrednio, cen i innych warunków zakupu lub sprzedaży towarów; (zmowy cenowe)

2) ograniczaniu lub kontrolowaniu produkcji lub zbytu oraz postępu technicznego lub inwestycji;

3) podziale rynków zbytu lub zakupu; (podziałowe, rynkowe)

4) stosowaniu w podobnych umowach z osobami trzecimi uciążliwych lub niejednolitych warunków umów, stwarzających tym osobom zróżnicowane warunki konkurencji;

5) uzależnianiu zawarcia umowy od przyjęcia lub spełnienia przez drugą stronę innego świadczenia, niemającego rzeczowego ani zwyczajowego związku z przedmiotem umowy;

6) ograniczaniu dostępu do rynku lub eliminowaniu z rynku przedsiębiorców nieobjętych porozumieniem;

7) uzgadnianiu przez przedsiębiorców przystępujących do przetargu lub przez tych przedsiębiorców i przedsiębiorcę będącego organizatorem przetargu warunków składanych ofert, w szczególności zakresu prac lub ceny. (zmowa przetargowa)

Rynek właściwy- rozumie się przez to rynek towarów, które ze względu na ich przeznaczenie, cenę oraz właściwości, w tym jakość, są uznawane przez ich nabywców za substytuty oraz są oferowane na obszarze, na którym, ze względu na ich rodzaj i właściwości, istnienie barier dostępu do rynku, preferencje konsumentów, znaczące różnice cen i koszty transportu, panują zbliżone warunki konkurencji;

Zakaz nie ma charakteru bezwzględnego. Nie podlegają zakazowi:

1) – porozumienia bagatelne między konkurentami (wertykalne, na tym samym poziomie, mających razem nie więcej niż 5 % udziału rynku)

- pomiędzy niekonkurentami (będących na innych szczeblach) łączny udział do 10 % rynku

2) nie stosuje się do porozumień, które jednocześnie:

1) przyczyniają się do polepszenia produkcji, dystrybucji towarów lub do postępu technicznego lub gospodarczego;

2) zapewniają nabywcy lub użytkownikowi odpowiednią część wynikających z porozumień korzyści;

3) nie nakładają na zainteresowanych przedsiębiorców ograniczeń, które nie są niezbędne do osiągnięcia tych celów;

4) nie stwarzają tym przedsiębiorcom możliwości wyeliminowania konkurencji na rynku właściwym w zakresie znacznej części określonych towarów.

Nadużywanie pozycji dominującej – (ale nie posiadanie)

Pozycja dominująca- rozumie się przez to pozycję przedsiębiorcy, która umożliwia mu zapobieganie skutecznej konkurencji na rynku właściwym przez stworzenie mu możliwości działania w znacznym zakresie niezależnie od konkurentów, kontrahentów oraz konsumentów; domniemywa się, że przedsiębiorca ma pozycję dominującą, jeżeli jego udział w rynku właściwym przekracza 40 %;

Kolektywna pozycja dominująca –kilka podmiotów dominujących nadużywa swojej pozycji przeciwko innemu podmiotowi (np. 3 największe telefonie komórkowe, które nadużywały pozycji przeciwko 4 wchodzącej na rynek)

Instytucja bezkarności – „świadka koronnego”/ obligatoryjne

Ad. b) kontrola koncentracji przedsiębiorców

Zamiar koncentracji podlega zgłoszeniu Prezesowi Urzędu, jeżeli:

1) łączny światowy obrót przedsiębiorców uczestniczących w koncentracji w roku obrotowym poprzedzającym rok zgłoszenia przekracza równowartość 1.000.000.000 euro lub

2) łączny obrót na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przedsiębiorców uczestniczących w koncentracji w roku obrotowym poprzedzającym rok zgłoszenia przekracza równowartość 50.000.000 euro.

Obowiązek wynikający z ust. 1 dotyczy zamiaru:

1) połączenia dwóch lub więcej samodzielnych przedsiębiorców; (fuzja, powstaje nowy podmiot)

2) przejęcia - przez nabycie lub objęcie akcji, innych papierów wartościowych, udziałów lub w jakikolwiek inny sposób - bezpośredniej lub pośredniej kontroli nad jednym lub więcej przedsiębiorcami przez jednego lub więcej przedsiębiorców; (akwizycja-przejęcie)

3) utworzenia przez przedsiębiorców wspólnego przedsiębiorcy; (join-inventures?, powstaje 3 podmiot)

4) nabycia przez przedsiębiorcę części mienia innego przedsiębiorcy (całości lub części przedsiębiorstwa), jeżeli obrót realizowany przez to mienie w którymkolwiek z dwóch lat obrotowych poprzedzających zgłoszenie przekroczył na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej równowartość 10.000.000 euro.

Prezes może:

• zgoda na koncentrację

• zgoda warunkowa (pod warunkiem dokonania określonych czynności); w Polsce rzadko, popularne w Niemczech

• zakaz koncentracji (art. 20)

• odstąpienie od zakazu koncentracji (art. 20 par. 2)

naruszenie zakazu konkurencji (art. 21) decyzja dekoncentracyjna – przywrócenie stanu poprzedniego, czyli podział przedsiębiorstwa (w Polsce nigdy nie została wykonana – niedoskonałe przepisy); nie może zostać dokonana po 5 latach;

koncentracji, jeżeli była na nią zgoda trzeba dokonać w ciągu 2 lat

art. 24 . Zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów.

2. (1) Przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące w nie bezprawne działanie przedsiębiorcy, w szczególności:

1) stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 47945 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm.5));

2) naruszanie obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji;

3) nieuczciwe praktyki rynkowe lub czyny nieuczciwej konkurencji.

c) zakaz praktyk naruszających interesy konsumenta