Podzielność prawa własności – możność bycia właścicielem jednej „rzeczy” przez kilka osób.

Współwłasność można podzielić według różnych kryteriów i tak do różnych form współwłasności należą:

 własność podzielona według czasu jej trwania – własność należy do jednej osoby, jednak z chwilą upłynięcia oznaczonego czasu, automatycznie przechodzi na drugą osobę.

 własność podzielona według treści, czyli tzw. własność podzielona (własność zwierzchnia i użytkowa

 własność należąca niepodzielnie do kilku osób, czyli współwłasność, definicję zawiera art. 195 KC z której wynikają trzy podstawowe cechy:

 jedność przedmiotu – przedmiotem współwłasności może być tylko jedna rzecz ruchoma, bądź nieruchoma a nie zespół różnych rzeczy(nie można masy majątkowej więcej niż jedna rzecz)

 wielość podmiotów – wspólne prawo majątkowe do tej samej rzeczy przysługuje więcej niż jednej osobie, osoby te są nadal oddzielnymi podmiotami prawa.

 Niepodzielność wspólnego prawa – pomimo istnienia takiej współwłasności rzecz nie jest dzielona i żadnemu współwłaścicielowi nie przysługuje wyłączne prawo określonej części rzeczy, każdy ma jednakowe prawo do całej rzeczy.

Art. 196 przewiduje dwa rodzaje współwłasności:

 Współwłasność w częściach ułamkowych – jest samoistnym stosunkiem prawnym prawa rzeczowego, niezwiązanym ze stosunkiem prawnym innego rodzaju. Jest traktowana przez ustawodawcę jako instytucja przejściowa, ustawodawca kreuje przepisy w ten sposób aby zapewniały ochronę indywidualnych interesów właścicieli odmiany współwłasności łącznej:

 Współwłasność przymusowa – np. współwłasność dorgi czy lokalu

 Współwłasność siedlisk – powstała w wyniku znoszenia obszarniczej własności; od zwykłej współwłasności różni się: podzielnym korzystaniem z siedlisk, nie można jej znieść(zazwyczaj)

 Współwłasność spadkowa – można ją znieść tylko w ramach znoszenia całej współwłasności, prawo rozporządzania udziałem jest ograniczone

 Współwłasność wspólnot gruntowych – do zarządzania takimi wspólnotami są powoływane specjalne organy przymusowe, ograniczone jest prawo zbywania udziałów i nie można znieść współwłasności.

 Współwłasność łączną – opiera się zawsze na jakimś stosunku osobistym i spełnia względem tego stosunku rolę służebną, i istnieje tylko po to by prawidłowo korzystać z prawa podstawowego. Np. jest traktowana przez ustawodawcę jako współwłasność trwała. Jest ujęta w taki sposób aby mogła spełniać swoje społeczno-gospodarcze przeznaczeni i jako taka jest ona chroniona.

 Współwłasność wynikająca ze wspólności majątkowej między małżonkami(zarówno ustawowej jak i umownej)

 Współwłasność wspólników spółki cywilnej

Podstawowe różnice miedzy współwłasnością łączną a w częściach ułamkowych:

 We współwłasności w częściach ułamkowych każdy ze współwłaścicieli ma swój określony udział w całości, łączna jest natomiast współwłasnością bez udziałową

 Właściciel współwłasności w częściach ułamkowych może swoim prawem rozporządzać natomiast właściciel w łącznej nie

 Zwykły współwłaściciel może w każdej chwili żądać zniesienia współwłasności, łączna – nie,

Istota udziału – według przeważających w naszej doktrynie poglądów udział jako wycinek prawa własności jest ze swej istoty prawem własności.(do współwłasności stosuje się przepisy o własności)

Drugi pogląd mówi, o tym że współwłaściciel jest właścicielem poszczególnych uprawnień, jest więc podmiotem własnego prawa składającego się z wiązki różnych uprawnień o charakterze bezwzględnym.

Współwłasność w częsciahc ułamkowych powstaje najczęściej w:

 Ze spadkobrania, gdy spadek przechodzi na kilku spadkobierców

 Z czynności prawnych

 Na skutek zasiedzenia

 Połączenia lub pomieszania rzeczy ruchomych

 Z orzeczenia sądowego

Przepisy współwłasności mają tez zastosowanie w stosunku do;

1. do wspólności masy majatkowej

2. do wspólności innych praw rzeczowych

3. do wspólności niektórych praw obligacyjnych

4. do wspólności praw na niektórych dobrach niematerialnych

5. do współposiadania