Definicję posiadania zawiera art. 336 KC, w myśl definicji na posiadanie składają się dwa elementy: element fizyczny i element psychiczny(corpus i animus)

Corpus oznacza, że osoba znajduje się w sytuacji, która pozwala mu na korzystanie z rzeczy, tak jak osoby którym przysługuje określone prawo do rzeczy.

Animus oznacza wolę wykonywania względem rzeczy określonego prawa, dla siebie albo w imieniu innej osoby.

Najczęściej posiadaczem jest jedna osoba, może jednak być ono wykonywane przez kilka osób i mamy tu do czynienie ze współposiadaniem; takie posiadanie może być dokonywane w dwojaki sposób:

1. współposiadacie wykorzystują rzecz przy zgodnym współdziałaniu(np. gospodarstwa rolnego)

2. każdy ze współposiadaczy korzysta z całej rzeczy, ale czyniąc to nie współdziała z innymi.(korzystanie ze wspólnego pastwiska, ze wspólnej studni lub drogi)

KC wyróżnia dwa rodzaje posiadania:

 samoistne – czyli takie w którym posiadacz korzysta z rzeczy tak jak właściciel

 zależne – czyli takie korzystanie z rzeczy jak wynikałoby to z innego prawa rzeczowego

posiadanie służebności – można być posiadaczem tylko służebności czynnych, bo tylko z nimi łączy się władztwo nad rzeczą

W polskim prawie posiadacz, który posiada rzecz na podstawie określonego tytułu może je przekształcić w inne posiadanie wtedy kiedy zacznie je traktować jak to prawo tego wymaga.

Posiadanie można dalej podzielić na:

 bezprawne i prawne

 bezprawne – to posiadanie nie odpowiadające prawu

 prawne – to posiadanie zgodne ze stanem prawnym

 Wadliwe i niewadliwe

 Wadliwe – posiadanie nabyte przy użyciu środków niedozwolonych

 Niewadliwe – gdy posiadacz uzyskuje posiadanie od dotychczasowego posiadacza, albo gdy nabywa je w sposób pierwotny

 W Złej i dobrej wierze

 W dobrej wierze – jeśli posiadacz jest przekonany co do rzeczywistych lub rzekomych jego uprawnień

 W złej – a contario dobra wiara + niedbalstwo

Od posiadania należy odróżnić

1. dzierżenie art. 338 kto rzeczą faktycznie włada za kogo innego(są nimi: pełnomocnicy, przedstawiciele ustawowi, przechowawcy, przewoźnicy, zarządcy), dzierżenie nie korzysta z ochrony sadowej.

2. Władztwo prekaryjne – obecnie wynika ono z grzeczności jednej strony(np. osoba zajmująca lokal mieszkalny udziela gościny).

Posiadanie jest stanem faktycznym i rodzi określone skutki prawne:

 może prowadzić do zasiedzenia

 korzysta z ochrony posesoryjnej

 posiadacz w dobrej wierze nabywa własność pożytków z rzeczy

 posiadacz samoistny w dobrej wierze może żądać wykupu działki gruntu zajętej pod budowę

 uzyskanie posiadania jest czasem konieczną przesłanką nabycia prawa w drodze czynności prawnej

 z posiadaniem łączy się wiele domniemanych praw

 posiadacz korzysta z ochrony na podstawie, której może żądać odszkodowania od osoby, która wyrządziła mu szkodę

dla ułatwienia ustalania posiadania ustawy wprowadzają system domniemań, które w braku przeciwnych danych pozwalają na zaklasyfikowanie posiadania.

Art. 339 domniemanie posiadania samoistnego –kiedy osoba faktycznie włada rzeczą.

Art. 341 Z kolei z faktu posiadania wynika domniemanie, że jest ono zgodne z prawem(dotyczy też poprzedniego posiadacza)

[domniemanie ze wpisu do księgi wieczystej jest silniejsze niż domniemania posiadania]

art. 340 domniemanie ciągłości posiadania, nie powoduje przerwania posiadania:

1. niemożność posiadania wynikająca z przeszkody przemijającej

2. posiadanie przywrócone domniemuje się za nieprzerwane(art345)