– termin ten używany jest dosyć powszechnie, ale brak mu stałej definicji;

– termin ten używany jest dla określenia jakoś wyróżnionego elementu prawa podmio¬towego, a użyteczność tego pojęcia polega na tym, iż nie zawsze trzeba wyznaczać całość przysługującego prawa podmiotowego, poprzestając na pewnym jego wycinku (uprawnieniu) i mając na względzie, iż stanowi on jedynie kawałek całości zdeterminowanej interesem podmiotu. Możliwe jest też, że struktura prawa podmiotowego będzie tak prosta, że zawrze się w treści jednego uprawnienia;

– wyróżniamy następujące rodzaje uprawnień:

* roszczenia;

* uprawnienia kształtujące;

* zarzuty;