– uprawnienie polegające na tym, że uprawniony może żądać, aby indywidualnie oznaczona osoba zachowała się w ściśle określony sposób → uprawnienie skonkretyzowane pod względem treści i podmiotu, a skorelowany z nim obowiązek oznaczony jest co do określonego podmiotu → z reguły przyporządkowana temu materialnoprawnemu uprawnieniu kompetencja zwróce¬nia się do odpowiedniego organu o zastosowanie przymusu;

– zgodnie z art. 120 § 1 kc → roszczenia wymagalne i niewymagalne, co do których nie zaszły jeszcze wszystkie okoliczności aktua¬lizujące obowiązek świadczenia;

– ustawa terminem tym posługuje się też na oznaczenie sytuacji prawnej, która nie jest emanacją prawa podmiotowego (np. art. 344 kc dotyczący roszczeń o ochronę posiadania);