Nabycie pochodne

– skuteczność nabycia zależy od tego, czy przenoszącemu przysługiwało przenoszone prawo → nemo in alium plus iuris transferre potest quam ipse habet, choć prawo przewiduje wyjątki, głównie ze względu na dobrą wiarę, co potwierdził SN;

– podstawowa rola w stosunkach cywilnoprawnych, gdyż obejmuje umowne postacie przenoszenia praw oraz ich dziedziczenie;

Nabycie pierwotne

– nabycie to nie jest więc uzależnione od tego, że uprzednio prawo to przysługiwało określonemu podmiotowi;

– różnie konstruowane w prawie:

* poprzez przesłankę, że prawo to wcześniej nie istniało, np. zawłaszczenie rzeczy niczyjej;

* poprzez przesłankę, prawo wcześniej istniało, ale przeniesienie nie następuje w formie zbycia, tzn. następuje bez woli poprzednika, na mocy ustawy, np. zasiedzenie, wywłaszczenie, nacjonalizacja;

– nabycie to prowadzi do nabycia prawa bez obciążeń chyba, że przepisy szczególne stanowią inaczej, takich przepisów jest wiele, co doprowadziło w kilku przypadkach do ich wykładni funkcjonalnej, np. SN orzekł, że zasiedzenie nie powoduje wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych ciążących na nieruchomości;