– ustalany poprzez zarejestrowaną datę urodzenia w aktach stanu cywilnego. Ta cecha ma znaczenie przede wszystkim przy określaniu zdolności do czynności prawnej, a sam moment urodzenia do początku zdolności prawnej człowieka.

 Różne znaczenia pojęcia „stan cywilny”:

* jako oznaczenie, że człowiek jest albo nie jest w związku małżeńskim (art. 62 PrASC; art. 1 pkt 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych).

* znacznie szersze rozumienie w przepisach ogólnych PrASC „Ustawa reguluje sprawy związane z rejestracją urodzeń, mał¬żeństw oraz zgonów, a także sprawy dotyczące innych zdarzeń, które mają wpływ na stan cywilny osób".

 W nauce też poglądy nie są jednolite:

* J. Ignatowicz → tylko jako stan rodzinny, ze względu na jego niepodzielny i wzajemny charakter oraz sposób jego dochodzenia w drodze odrębnego postępowania sądowego, natomiast inne cechy człowieka zalicza do odrębnej kategorii „stanu osobistego człowieka".

* Dominujący pogląd naukowy (też w SN) – opowiada się za szerokim znaczeniem tego terminu – tzn. też inne cechy osobiste człowieka (imię, nazwisko, płeć, wiek), czasem nawet te nierejstrowane (np. stan zdrowia). Pogląd ten przeważa też w zachodnioeuropejskiej doktrynie

→ stan cywilny – to cechy osobiste człowieka, podlegające ogólnemu reżimowi prawa o aktach stanu cywilnego.