późno uznana za cenioną wartość

 nie wymieniona w art. 23 kc, ale znajduje wyraz w szeregu szczegółowych dóbr (wizerunek, cześć, tajemnica korespondencji, nietykalność miesz¬kania), ale pełna jej ochrona wymaga skonstruowania pełnej konstrukcji przez doktrynę i judykaturę.

 uznane w konstytucji (art. 47, 51, 76), ale wskazano też na prawo do informacji o osobach pełniących funkcje publiczne (art. 61 ust. 1), a także na wolność prasy i innych środków społecznego przekazu (art. 14) → swoisty konflikt między tymi prawami

→ rozwiązywany przez przyjęcie koncepcji, że osoby pełniące funkcje publiczne korzystają tylko w ograniczonym stopniu z ochrony prywatności, ponieważ obywatele mają prawo dowiedzieć się o nich tego, co ma wpływ na ocenę jego działalności publicznej (bliżej prawo prasowe art. 14 ust. 6).

 Prywatność człowieka to w szczególności: zdarzenia związane z ży¬ciem rodzinnym, życiem seksualnym, stanem zdrowia, przeszłości, sytuacji ma¬jątkowej, w tym także uzyskiwanych dochodów.

 Naruszenie prywatności to zachowanie godzące w spokój psychiczny człowieka (min. podsłuchiwanie, śledzenie, filmowanie, nagrywanie wypowiedzi, nawet później niepublikowanych).

 Ochrona też gdy:

* nie wiąże się z negatywną oceną osoby,

* polega na podawaniu informacji prawdziwych o niej.

 Sfera intymności – pojawiła się w literaturze, jako szczególna forma sfery prywatności, chroniona całkowicie również w przypadku osób pełniących funkcje publiczne, ale nie została przyjęta.

 Dane osobowe – szczególna postać ochrony dóbr osobistych – ustawa z 29.8.1997 r. o ochro¬nie danych osobowych jako realizacja art. 51 K. → samo zbieranie i przetwarzanie danych osobowych jest niedopuszczalne bez zgody uprawnionego, a w razie takiej zgody zachowuje on prawo do wglądu, modyfikacji czy wykasowania tych danych → ustawa ta środkami administracyjno-prawnymi zapobiega zagrożeniom związanym ze zbieraniem danych osobowych.