Pojęcie

– oświadczenie woli musi być złożone przez osobę spełniającą pewne przesłanki dotyczące jej stanu psychicznego, gdyż instytucja zdolności do czynności prawnych i ubezwłasnowolnienia nie da się tutaj zastosować → art. 82 kc wymienia te przesłanki – musi to być świadome i swobodne powzięcie decyzji, a wszelkie ograniczenia, nawet przemijające, które zdarzyły się w chwili dokonania czynności, wyłączają ważność tego oświadczenia.

– ciężar dowodu, że oświadczenie woli zostało złożone z uchybieniem art. 82 spoczywa na składającym oświadczenie (art. 6 kc), a dowód taki jest często trudny do przeprowadzenia, dlatego w znacznie lepszej sytuacji są osoby ubezwłasnowolnione (wyrok sądowy dowodem).

– też po śmierci oświadczającego (wyrok SN z 1997 r.);

Przymus fizyczny

– art. 82 to nie tylko stany patologiczne, ale i fizjologiczne (gdy układ nerwowy nie osiągnął odpowiedniego poziomu aktywności umożliwiającej mu odbieranie i przetwarzanie informacji, np. sen) oraz tzw. przymus fizyczny (ruchy człowieka nie są w ogóle przez niego sterowane, lecz poddane naciskowi zewnętrznemu)

Zakres podmiotowy

– wada ta odnosi się jedynie do osoby, o której zachowaniu można powiedzieć, że składa oświadczenie woli i nie uwzględnia natomiast interesów jakiej¬kolwiek innej osoby ani sytuacji zewnętrznej, w jakiej postawiony został podmiot, np. presja ekonomiczna, przyczyna musi tkwić w samym oświadczającym;