→ dla ustalenia skutków uregulowanych w ustawie typów czynności prawnych

Essentialia negotii (elementy przedmiotowe istotne)

– ustawowo wyróżnione cechy, według których dokonuje się kwalifikacji konkretnej czynności prawnej do ustawowo wyróżnionych typów czynności prawnych, choć należy pamiętać, że w kwalifikacji czynności prawnej ważne są czasem właściwości podmiotów;

Naturalia negotii (elementy nieistotne)

– wskazane są w ustawie jako skutki prawne dokonania czynności prawnej określonego typu, np. przepisy o rękojmi za wady rzeczy sprzedanej, a określenie tych skutków w treści czynności prawnej jest do¬puszczalne, ale niekonieczne do tego, aby one nastąpiły.

Accidentalia negotii (elementy dodatkowe)

– w odróżnieniu od naturalia negotii zastrzeżenie ich w treści czynności stanowi konieczną przesłankę wystąpienia wskazanych w nich skutków prawnych, a w odróżnieniu od essentialia negotii nie określają one cech swoistych dla danego typu czynności prawnej → bierna rola w procesie kwalifika¬cji czynności prawnych;

– czasem prawo dokładniej reguluje ich konsekwencje prawne, w razie ich zamieszczenia:

* accidentalia negotii uregulowane samoistnie – bez związku z określonym typem czynności prawnych, jak np. warunek (art. 89 kc), termin (art. 110 kc), zadatek (art. 394 kc), prawo odstąpienia (art. 395 kc), odstępne (art. 396 kc), kara umowna (art. 483-485 kc), wadium (art. 704 kc);

* accidentalia negotii uregulowane w ramach określonego typu czynności prawnych – jak np. postanowienia dotyczące tzw. dodatkowych świadczeń w umowie kontraktacji (art. 613, 615 kc) lub zastrzeżenie polecenia w umowie darowizny (art. 893-895 kc).