Początkowo(od Rzymu) użytkowanie miało charakter alimentacyjny tzn. było ustanawiane dla zapewnienia egzystencji, podobne rozwiązanie przewidywał kodeks z 1946, pod żadami jednak PRL w związku zdążeniem państwa do skupienia całej ziemi w swoich rękach i tylko użyczania jej na konkretne cele, instytucja użytkowania nie tylko powiększyła swoje znaczenie ale i zmieniała nieco cel, teraz cel produkcyjny obecnie użytkowanie nie odgrywa takiej roli.

Ustawową definicję użytkowania zawiera art. 252, z której wynika, że na użytkowanie składają się dwa prawa:

1. prawo użytkowania rzeczy

2. prawo do pobierania jej pożytków

Użytkownik może z rzeczy korzystać podobnie jak właściciel, ale nie identycznie; ograniczenia w tej materii zawierają same przepisy o użytkowaniu, bądź z unormowań ogólnych np. użytkownik ma obowiązek przestrzegania zasad prawidłowej gospodarki, a jego uprawnienie do czerpania korzyści z rzeczy ogranicza się do pobierania pożytków(nie nabywa rzeczy odłączonych od całości nie na zasadach prawidłowej gospodarki).

Zakres użytkowania można ograniczyć poprzez wyłączenie możności pobierania oznaczonych pożytków z rzeczy.

Przedmiotem użytkowania może być tylko rzecz. Użytkowanie obciąża rzecz jako całość wraz z wszystkimi jej częściami składowymi i przynależności(jeśli nie jest to zastrzeżone). Użytkowanie można ograniczyć do oznaczonej części rzeczy.

(użytkowanie nieprawidłowe art. 264) w przypadkach powierzenia użytkownikowi rzeczy oznaczonych co do gatunku, z chwilą ich przekazania użytkownikowi staje się on ich właścicielem, a po wygaśnięciu użytkowania jest zobowiązany na zasadach zwrotu pożyczki zwrot rzeczy(takich samych).

Art. 265 użytkowanie praw przedmiotem użytkowania mogą być tez prawa, użytkowaniem można jednak obciążyć tylko prawa zbywalne(np. udział we współwłasności, obligacje, wierzytelności itp.), stosuje się odpowiednio przepisy o użytkowaniu rzeczy i do ustanowienia odpowiednie przepisy o przeniesieniu tego prawa.

Art. 257 użytkowanie zespołów środków produkcji – użytkownik może w granicach prawidłowej gospodarki zastępować pewne rzeczy innymi włączone w ten sposób składniki stają się własnością użytkownika, z chwila jednak zwrotu użytkownik nabywa własność poszczególnych składników z chwilą gdy zostały mu wydane

Użytkowanie przedsiębiorstwa art. 75

Użytkowanie charakteryzują;

 jest to najszersze z pośród tradycyjnych praw rzeczowych ograniczonych

 z wyjątkami określonymi w art. 270 jest to prawo niezbywalne

 jest prawem terminowym, bądź bezterminowym

 do istoty użytkowania nie należy odpłatność

Miedzy użytkownikiem a właścicielem powstaje szereg stosunków obligacyjnych

 Art. 256 użytkownik powinien korzystać ze swego prawa zgodnie z zasadami prawidłowej gospodarki

 Użytkownik ponosi ciężary, które powinny być pokrywane z pożytków rzeczy art. 258

 Właściciel nie ma obowiązku czynić nakładów na rzecz objętą użytkowaniem, jeśli je poczynił ma prawo do ich zwrotu art. 259

 Użytkownik jest obowiązany do dokonywania napraw i innych nakładów na rzecz związanych ze zwykłym korzystaniem z rzeczy o innych czynnościach tego rodzaju powinien powiadomić właściciela

 Jeżeli użytkownik poczynił nakłady do, których nie był zobowiązany stosuje się odpowiednio przepisy o prowadzeniu cudzych spraw bez zlecenia

 Szczególne przepisy bądź umowa mogą kształtować stosunki między nimi w inny sposób

Zasadniczym sposobem powstania użytkowania jest czynność prawna dokonana przez właściciela z przyszłym użytkownikiem, chyba że przepis szczególny normuje inny sposób powstania tego prawa

Użytkowania nie można nabyć w drodze zasiedzenia ani ex lege.

Użytkowanie wygasa z przyczyn wymienionych w art. 35 + użytkowanie wygasa z powodu niewykonywania go przez 10 lat(art. 255)- wszystkie oprócz umowy timesharingu

Po użytkowaniu, użytkownik jest zobowiązany zwrócić rzecz właścicielowi w takim stanie, w jakim powinna się znajdować zgodnie z przepisami o wykonywaniu użytkowania (art.262). roszczenia dotyczące wykonywania użytkowania przedawniają się z upływem roku od zwrotu rzeczy.