ustawa o planowaniu spółka jawna ustawa o samorządzie gminnym
forex trading logo

Cywilny kodeks

Artykuły

Pełnomocnictwo procesowe

(art. 88) może mieć charakter pełnomocnictwa pełnego lub tylko do niektórych czynności procesowych, przy czym pierwsze z nich może być ogólne – do wszystkich spraw danego podmiotu lub szczególne, tzn. do pojedynczej sprawy (do spraw o rozwód oraz w sporach między rodzicami i dziećmi wymagane jest pełnomocnictwo szczególne).

Z istoty pełnomocnictwo zawiera umocowanie do:

• wszystkich łączący się ze sobą czynności procesowych, w tym powództwo wzajemne, skargę o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego ich wniesieniem, jak i wniesieniem interwencji głównej przeciw mocodawcy;

• wszelkich czynności w kwestii zabezpieczenie i egzekucji;

• udzielania substytucji;

• zawarcia ugody, zrzeczenia się roszczenia, uznania powództwa (można je wyłączyć);

• odbioru kosztów od przeciwnika.

Zakres, czas trwania i skutki pełnomocnictwa szerszego lub do poszczególnych czynności ocenia się wg jego treści (art. 92). Strony mogą dowolnie rozszerzyć pełnomocnictwo, ale ograniczyć można jedynie czynności dyspozytywne, wyjątek dotyczy pełnomocnika do doręczeń dla strony zamieszkałej za granicą a nie posiadającej pełnomocnika ogólnego, wówczas musi ustanowić pełnomocnika do doręczeń pełnomocnictwem szczególnym.

Czynności pełnomocnika wywierają bezpośredni skutek dla mocodawcy, z tym że podczas rozprawy mocodawca obecny razem z pełnomocnikiem może na bieżąco odwoływać i korektować wypowiedzi i oświadczenia pełnomocnika. Pełnomocnik przed pierwszą czynnością procesową winien przedłożyć pełnomocnictwo, co oznacza przyjęcie jego treści i chęć działania za stronę.

Pełnomocnictwa można udzielić w formie pisemnej, ale istnieje też możliwość udzielenia pełnomocnictwa ustnie do protokołu w czasie rozprawy. Ustanowienie dla strony zwolnionej z kosztów pełnomocnika jest jednoznaczne z udzieleniem przez nią pełnomocnictwa. Pełnomocnictwo winno zawierać czytelny podpis mocodawcy, jego odpis musi być uwierzytelniony (zwolnienie dla adwokatów, radców prawnych i rzeczników patentowych); sąd może zażądać urzędowego poświadczenia pełnomocnictwa.

Oprócz zawodów prawniczych pełnomocnikiem może być współuczestnik sporu, rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia. Nie może być pełnomocnikiem interwenient uboczny. Osoby te muszą mieć pełną zdolność procesową oraz postulacyjną.

Brak umocowania sąd bierze pod uwagę w każdym stadium sprawy z urzędu. Brak ww. sąd winien próbować uzupełnić i wyznaczyć w tym celu odpowiedni termin, tak jak przy działaniu osoby bez pełnomocnictwa po złożeniu pozwu, które może mieć miejsce na mocy tymczasowego zarządzenia sądu (sąd może zgodę uzależnić od zabezpieczenia kosztów) do czasu przedłożenia pełnomocnictwa lub zatwierdzenia czynności. Nie zachowanie terminu skutkuje pominięciem czynności pełnomocnika. Przeciwnik może żądać zwrotu kosztów od falsus procurator, który nadto odpowiada na zasadach ogólnych wobec niedoszłego mocodawcy. Brak umocowania stanowi też pośrednio (przez pozbawienie możności działania – art. 401 pkt 2 k.p.c.) podstawę do wznowienia postępowania w postępowaniu apelacyjnym i kasacyjnym, braną pod uwagę z urzędu (art. 378§1 i 39311 k.p.c.).

Pełnomocnictwo wygasa w razie śmieci pełnomocnika, utraty przez niego zdolności sądowej lub kwalifikacji, a także zawieszenia postępowania jako wyniku śmierci lub utraty zdolności sądowej mocodawcy. Może zostać także wypowiedziane przez mocodawcę lub pełnomocnika w każdym czasie. Niemniej wypowiedzenie wobec przeciwnika procesowego jest skuteczne od chwili doręczenia powiadomienia przez sąd a wobec sądu od chwili zawiadomienia go o tym. Adwokat lub radca prawny powinien działać jeszcze przez dwa tygodnie od wypowiedzenia, jeśli to uchroni mocodawcę od ujemnych skutków procesowych. Podobnie inny pełnomocnik oraz pełnomocnik strony zwolnionej z kosztów. Pełnomocnik działający za stronę mimo powzięcia wiadomości o wypowiedzeniu ponosi za te działania odpowiedzialność wobec mocodawcy.

 

 


kodeks karny prawo pracy