Terminy dotyczą albo czynności stron lub uczestników, albo sądu. Pierwsze dodatkowo można podzielić na:

• ustawowe (określone w ustawie – wniesienie środka odwoławczego i innych środków zaskarżenia, wniosek o przywrócenie terminu, wniesienie interwencji ubocznej);

• sądowe (wyznacza je przewodniczący lub sąd – do przedłożenia pełnomocnictwa, do uzupełnienia braku w zdolności procesowej, wniesienie pisma przygotowawczego itp.);

• umowne (tylko w jednym wypadku strony mogą określić termin dla czynności procesowych – podjęcie postępowania zawieszonego na zgodny wniosek stron).

Terminy ustawowe nie mogą zostać skrócone ani wydłużone przez sąd, natomiast można zmienić terminy sądowe na wniosek zainteresowanego złożony przed upływem wyznaczonego terminu (art. 166). Dodatkowo terminy ustawowe biegną od momentu oznaczonego w ustawie, a sądowe od wydania postanowienia lub doręczenia.

Obliczanie terminów jest analogiczne jak w prawie materialnym cywilnym, przy czym oddanie pisma lub nadanie opłaty na poczcie jest równoznaczne z wniesieniem ich do sądu. Sąd z urzędu bada dochowanie terminów z uwagi na ich prekluzyjność. Uchybienie terminowi skutkuje oddaleniem pisma lub potraktowaniem go jak nie byłego.