1.Odpowiedzialność kontraktowa powstaje gdy wierzyciel ponosi szkodę w związku z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem zobowiązania przez dłużnika.

2.Odpowiedzialość deliktowa z czynu niedozwolonego, umów gwarantowanych oraz ubezpieczeń ustawowych.

3.Naprawienie szkody wyrządzonej przy wykonywaniu określonych praw podmiotowych, np. art. 149 KC.

4.Obowiązek odszkodowawczy postrzegany jako skutek poniesienia szkody w interesie innej osoby lub interesie wspólnym art. 142.

5.Na skutek szkody wyrządzonej legalnym wykonywaniem funkcji władczej przez upoważnione organy państwowe lub samorządowe.

USTALENIE WYSOKOŚCI ODSZKODOWANIA

Szkoda jest to każdy uszczerbek, który dotyka poszkodowanego zarówno o charakterze majątkowym, jak i niematerialnym.

Szkoda majątkowa podlega naprawieniu, w każdym wypadku jej wyrządzenia.

Szkoda niemajątkowa zwana krzywdą podlega naprawieniu jeżeli przepis tak mówi w drodze tzw. zadośćuczynienia.

Szkoda na mieniu odnosi się do poszczególnych składników mienia poszkodowanego ( kradzież, zniszczenie).

Szkoda na osobie odnosi się bezpośrednio tylko do osoby i tylko pośrednio może wyrażać się w konsekwencjach majątkowych (uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia).

Klasyczny podział szkody:

1.damnum emergens (rzeczywista strata)

2.lucrum cessans (utracone korzyści)

Zasady ustalania szkody:

1.Zasada pełnego odszkodowania (poszkodowany może dochodzić pełnego odszkodowania)

2.Szkodę wylicza się na datę ustalenia odszkodowania.

3.Odszkodowanie odnosimy do rynkowej wartości rzeczy.