Doktryna prawa cywilnego wyróżnia wykładnię:

1) językową – dąży ona do wyjaśnienia sensu przepisu przez analizę tekstu słownego

2) logiczna – polega na interpretowaniu przepisów na drodze wnioskowania opartego na regułach logiki formalnej:

a) argumentum a maiori ad minus – polega a wnioskowaniu, że komu wolno czynić więcej, temu wolno czynić mniej, a kto jest zobowiązany do większego , ten jest też zobowiązany do mniejszego

b) argumentum a minori ad maius – oparte na wnioskowaniu, że komu wolno czynić mniej, temu tym bardziej nie wolno czynić więcej

c) argumentum a contario – wnioskowanie z przeciwieństwa

3) systemowa – polega na interpretacji wynikającej z faktu, że dany przepis jest częścią systemu norm prawnych

4) funkcjonalna – interpretacja wynika z faktu, że przepis spełnia określoną funkcję

5) rozszerzająca, ścieśniająca