Zamieszkanie - Miejscem zamieszkania osoby fizycznej zgodnie z art. 25 kc jest miejscowość w którym osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.

Do ustalenia miejsca zamieszkania osoby fizycznej potrzebne są dwa momenty – zewnętrzny czyli faktyczne przebywania ( corpus ) i wewnętrzny czyli zamiar stałego pobytu ( amicus ).

Art. 28 kc przewiduje, że można mieć tylko jedne miejsce zamieszkania.

Zamieszkanie pochodne – ( domicilium necessarium ) – jest to rodzaj zamieszkania, który określana się dla pewnych osób na podstawie zamieszkania innych osób.

Wyróżniamy tu:

1) Dziecko – wg art. 26 §1 kc miejscem zamieszkania dziecka jest miejsce zamieszkania rodziców. Jeżeli władza przysługuje lub została powierzona tylko jednemu miejscem zamieszkania dziecka jest miejsce zamieszkania tego właśnie rodzica.

W przypadku gdy władza przysługuje obojgu rodzicom mającym oddzielne miejsce zamieszkania, miejscem zamieszkania dziecka jest miejsce u którego stale przebywa, a jeżeli nie można tego określić uczyni to sąd opiekuńczy ( art. 26 §2 kc )

2) Miejscem zamieszkania osoby pozostającej pod opieką jest miejsce zamieszkania opiekuna – art. 27 kc.